Odpowiedź na pytanie Akcjonariusza zadane poza Walnym Zgromadzeniem

czwartek, 19 Wrzesień, 2019
29/2019

Zarząd KGHM Polska Miedź S.A. podaje do publicznej wiadomości treść odpowiedzi na pytanie zgłoszone poza Walnym Zgromadzeniem przez Akcjonariusza Gmina Miejska Lubin reprezentowanego przez Prezydenta Miasta Lubina, zawarte w piśmie z dnia 17 lipca 2019 r., uzupełnionym pismem z dnia 21 sierpnia 2019 r.  Odpowiedź udzielono na podstawie art. 428 § 6 Kodeksu spółek handlowych. 

Pytanie:

Czy prawdą jest, iż KGHM Polska Miedź S.A. lub inny podmiot z grupy kapitałowej KGHM jest zobowiązany wskutek wyroków sądowych do wypłaty zaległych wynagrodzeń z tytułu korzystania przez Spółkę z projektów wynalazczych lub tzw. „pomysłów racjonalizatorskich” z lat ubiegłych dla obecnych lub byłych pracowników w kwocie około 55 milionów złotych?

Odpowiedź:

KGHM Polska Miedź S.A., wykonując prawomocny wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 12 czerwca 2019 roku (Sygn. I ACa 205/19), w dniach 18-19 czerwca 2019 r. zapłaciła kwotę ok. 55 mln PLN, w tym tytułem uwzględnionego częściowo roszczenia ok. 24 mln PLN, co stanowi 56% roszczenia dochodzonego przez powodów oraz tytułem odsetek kwotę ok. 31 mln PLN.

Po analizie, Spółka podjęła decyzję o zaskarżeniu rozstrzygnięcia w drodze skargi kasacyjnej i uiściła z powyższego tytułu należną opłatę sądową.

Poniżej Spółka przedstawia informację o przebiegu sprawy spornej, publikowaną w dotychczasowych raportach:

Pozwem z dnia 26 września 2007 r. Powodowie (14 osób fizycznych) wystąpili przeciwko KGHM Polska Miedź S.A. (Spółka) do Sądu Okręgowego w Legnicy z pozwem o zapłatę wynagrodzenia z tytułu korzystania przez Spółkę z projektu wynalazczego nr 1/97/KGHM pt. „Sposób zwiększenia zdolności produkcyjnej wydziałów elektrorafinacji Huty Miedzi” za VIII okres obliczeniowy, wraz z należnymi odsetkami. Kwota roszczenia (należności głównej) została określona przez Powodów w pozwie na kwotę około 42 mln PLN (kwota główna bez odsetek i kosztów sądowych), odsetki na dzień 31 marca 2019 r. wynosiły około 55 mln PLN. W odpowiedzi na pozew KGHM Polska Miedź S.A. wniosła o oddalenie powództwa w całości i wystąpiła z powództwem wzajemnym o zwrot nienależnie wypłaconego wynagrodzenia za VI i VII rok stosowania projektu wynalazczego nr 1/97/KGHM wraz z należnymi odsetkami, podnosząc również ewentualny zarzut potrącenia wzajemnie dochodzonych roszczeń. Kwota roszczenia (należności głównej) w powództwie wzajemnym została określona przez Spółkę na kwotę około 25 mln PLN.

Zgodnie ze stanowiskiem Spółki, powództwo (wzajemne) jest zasadne. Spółka wypłaciła bowiem twórcom projektu wynagrodzenie za dłuższy okres stosowania projektu niż przewidziany w zawartej między stronami pierwotnej umowie o dokonanie projektu wynalazczego, w oparciu o aneks do umowy, przedłużający okres wypłaty wynagrodzenia, którego ważność Spółka kwestionuje. Ponadto, Spółka kwestionuje racjonalizatorski charakter rozwiązania, a także fakt korzystania z projektu jako całości, jak również jego kompletność i zdatność do zastosowania w dostarczonym przez Powodów kształcie oraz sposób liczenia efektów ekonomicznych tego rozwiązania, które były podstawą wypłacanego wynagrodzenia.

Wyrokiem z dnia 25 września 2018 r. sąd oddalił powództwo wzajemne i częściowo uwzględnił powództwo główne do łącznej kwoty około 24 mln PLN, jednocześnie zasądzając odsetki w wysokości około 30 mln PLN, co stanowi łączną kwotę 54 mln PLN. Obie strony postępowania wniosły apelację od wyroku.

Wyrokiem z dnia 12 czerwca 2019 roku Sąd Apelacyjny we Wrocławiu (Sygn. I ACa 205/19) oddalił apelacje obu stron, zmieniając wyrok sądu I instancji jedynie w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania z powództwa głównego przed sądem I instancji, obciążając nimi KGHM Polska Miedź S.A. Orzeczenie jest prawomocne i zostało wykonane przez KGHM w dniach 18-19 czerwca 2019 r.

Podstawa prawna: § 19 ust. 1 pkt 12 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 marca 2018 r. w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów papierów wartościowych oraz warunków uznawania za równoważne informacji wymaganych przepisami prawa państwa niebędącego państwem członkowskim (Dz. U. 2018 poz. 757).

Newsletter email list: